Liefde en de Lange Levensweg.

Hoe komen twee mensen bij elkaar, zo dicht bij elkaar dat ze stil en bewogen of wild enthousiast elkaar door het leven willen dragen? Dit is een groot mysterie.
Je kunt niet zeggen, wat je zozeer bekoorde in die ander.
Een blik, een haarlok, een lach. Bij elk contact ging je hart sneller kloppen.
Je droomde van elkaar en je ging wonen bij elkaar.
Je ging elkaar bewonen als een huis, nog lang voordat een huis gebouwd werd en je voelde je thuis.
Thuis in dat grote mysterie dat mensen ‘liefde’ noemen.
Je bent elkaars leven binnen gegroeid zoals twee takken in de stam en de wortel van het leven.
Maar de weg is nog lang.
Niet elke dag luiden de feestklokken……
Het eerste enthousiasme gaat voorbij en er komen vele eentonige dagen.
Men begint te merken dat de ander niet alleen goede kanten heeft.
Je ergert je soms en dan denk je “ik heb me vergist”.
Maar je hebt je niet vergist
Ieder mens is maar een mens, gelijk alle andere mensen.
Alle leven heeft een rithme van dag en nacht, hoog en laag, eb en vloed.
Ieder jaar wordt het lente, zomer, herfst en winter.
Heb geduld, veel geduld…., met jezelf en nog veel meer met de ander en verlaat nooit het huis van je liefde en trouw.
Als de storm opsteekt, geraak dan niet in paniek en laat niet alles los.
Hou je vast aan de wortels van je liefde en wacht.
De storm gaat voorbij………

“Echte Liefde moet blijven”